Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоуыьэюя
бвгдзклмнпрстўфхцчшя

лізаць, ✂; незак.

Праводзіць языком па чым-н.

  • Л. талерку.
  • Хвалі ліжуць пясок (перан.).

|| аднакр. лізнуць, ✂.

|| наз. лізанне, ✂.

лізун, ✂, м. (разм.).

  1. Той, хто любіць лізаць, лізацца.

  2. перан. Ліслівец, падлізнік, падхалім.

|| ж. лізуха, ✂.

лізунец, ✂, м.

Соль у камяках, якая выкарыстоўваецца для падкормлівання жывёлы.

  • Соль-л.

|| прым. лізунцовы, ✂.