Verbum

гатавальня, ✂, ж.

Каробка з наборам чарцёжных інструментаў.

гатавацца, ✂; незак.

1. Варыцца (пра ежу).

   • На пліце гатуецца крупнік.
   • У чайніку гатуецца вада (кіпіць).

2. да чаго або з інф. Рыхтавацца да чаго-н., да якой-н. дзейнасці.

   • Г. к вяселлю.

|| зак. згатавацца, ✂.

гатаваць, ✂; незак.

1. Варыць ежу.

   • Г. вячэру.
   • Г. малако (кіпяціць).

2. Прыводзіць у прыгодны для карыстання стан.

   • Г. цёплае адзенне да зімы.
   • Г. насенне да пасеву.

|| зак. згатаваць, ✂.

|| наз. гатаванне, ✂.

гатовы, ✂.

1. да чаго і з інф. Які зрабіў усе неабходныя прыгатаванні.

   • Г. да ад’езду.

2. на што або з інф. Які схільны зрабіць што-н., з якім можа што-н. адбыцца.

   • Г. памагаць садзіць бульбу.
   • Бульба гатова зацвісці.

3. Канчаткова зроблены, годны для ўжывання, выкарыстання.

   • Абед г.
   • Гатовыя дэталі.
   • На ўсім гатовым (наз. на поўным забеспячэнні).

4. толькі кар. ф., у знач. вык. Выражае канчатковы вынік якога-н. дзеяння або стану і ўжываецца ў значэннях: 1) памёр, сканаў; 2) зусім п’яны (разм.).

гатоўка, ✂, ж. (разм.).

Наяўныя грошы.

• Заплаціў пяць тысяч гатоўкаю.

гатоўнасць, ✂, ж.

1. Стан, пры якім усё зроблена, падрыхтавана да чаго-н.

   • Баявая г.

2. Згода зрабіць што-н.

   • Выказаць г. выканаць заданне.

гатунак, ✂, м.

Разрад, катэгорыя чаго-н. (першапачаткова тавару) па якасці, расцэнцы і пад.; сорт.

• Мука першага гатунку.

|| прым. гатунковы, ✂.

• Гатунковае насенне.

гатунковасць, ✂, ж.

Прыналежнасць да таго ці іншага гатунку.

гатэнтоты, ✂, м.

Народнасць, якая жыве ў Паўднёва-заходняй і Паўночнай Афрыцы.

|| ж. гатэнтотка, ✂.

|| прым. гатэнтоцкі, ✂.