Verbum

вана́дый, ✂, м.

Хімічны элемент, тугаплаўкі метал светла-шэрага колеру.

|| прым. ванадыевы, ✂.

ванда́л, ✂, м.

Разбуральнік культуры, варвар [па назве старажытнагерманскага племені].

вандалі́зм, ✂, м.

Няшчаднае разбурэнне, знішчэнне гістарычных помнікаў і культурных каштоўнасцей, варварства.

|| прым. вандалісцкі, ✂.

вандрава́ць, ✂; незак.

1. Падарожнічаць, рабіць падарожжа.

2. Часта мяняць месца жыхарства, весці неаседлы спосаб жыцця.

3. перан. Пераходзіць з месца на месца.

   • Так і вандруем з картатэкай.
   • З. пакоя ў пакой.

|| наз. вандраванне, ✂.

вандро́ўнік, ✂, м.

1. Чалавек, які вандруе, падарожнічае.

2. Той, хто часта мяняе месца жыхарства, вядзе неаседлы спосаб жыцця; качэўнік.

|| ж. вандроўніца, ✂.

|| прым. вандроўніцкі, ✂.

вандро́ўніцтва, ✂, н.

1. Падарожжа.

   • В. ў далёкія краіны.

2. Пастаянныя пераходы, пераезды з месца на месца.

вандро́ўны, ✂.

1. Які не мае аселасці, вандруе з месца на месца.

   • Вандроўныя плямёны.

2. Уласцівы вандроўніку, звязаны з вандраваннем.

   • Вандроўнае жыццё.

3. Які часта пераходзіць, пераязджае з месца на месца або які працуе не на пастаянным месцы, перасоўны.

   • В. тэатр.

ванілі́н, ✂, м.

Пахучае арганічнае рэчыва, якое знаходзіцца ў стручках ванілі або атрымана штучным спосабам.

|| прым. ванілінавы, ✂.

вані́ль, ✂, ж.

Трапічная расліна з доўгімі тонкімі пладамі, а таксама плады гэтай расліны, якія ўжываюцца ў кулінарыі і парфумерыі.

|| прым. ванільны, ✂.

ванітава́ць, ✂; безас.; незак. (разм.).

Пра стан моташнасці, рвоты.

• Мяне ванітавала.
• Ванітуе ад яго слоў (перан.).

|| наз. ванітаванне, ✂.