Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіоуыэя’
бвгдежзйклмнпрстўфхцчшя

ва́пельня, ✂, ж.

Печ для выпальвання вапны ў вапняку.

|| прым. вапельны, ✂.

ва́пна, ✂, ж.

Вокіс кальцыю — рэчыва белага колеру, якое здабываецца з вапняку.

  • Гашаная в.
  • Даламітавая в.

|| прым. вапнавы, ✂.

  • В. завод.
  • В. раствор.

вапнава́ць, ✂; незак. (спец.).

Уносіць у Глебу вапну.

  • В. кіслую глебу.

|| наз. вапнаванне, ✂.

вапня́к, ✂, м.

Асадкавая горная парода, якая мае ў сабе вапну.

|| прым. вапняковы, ✂.