Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
бгдежзйклмнрстфхцчшя

буякі́, ✂, ж.

Кустовая ягадная расліна сямейства бруснічных, а таксама цёмна-сінія з шызым налётам ягады гэтай расліны.

  • Кіславатыя б.

|| прым. буяковы, ✂.

  • Б. настой.

буя́н, ✂, м. (разм.).

Той, хто схільны буяніць; скандаліст.

  • Гэты б. вядомы далёка.

буя́ніць, ✂; незак. (разм.).

Скандаліць, дэбашырыць.

|| наз. буянства, ✂.

буя́ны, ✂.

Скандальны, непакорны чалавек.

  • Б. характар.

буя́ць, ✂; незак.

  1. Бурна расці; пышна красавацца.

    • Ярына на полі буяна.
    • Жыццё буяе (перан. красавацца).

  2. Расці ў націну (пра бульбу, памідоры), разрастацца на шкоду плоданашэнню.

    • Памідоры буяюць.

|| наз. буянне, ✂.