Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
бгдежзйклмнрстфхцчшя

буга́й, ✂, м.

  1. Тое, што і бык (у 1 знач.).

  2. Начная балотная птушка сямейства чапляў, якая, апусціўшы дзюбу ў ваду, утварае гукі, падобныя да рову бугая.

буго́р, ✂, м.

Невялікае ўзвышша, узгорак.

|| памянш. бугарок, ✂.

бугры́сты, ✂.

Пакрыты буграмі.

  • Бугрыстая дарога.

|| наз. бугрыстасць, ✂.