Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
бгдежзйклмнрстфхцчшя

бушава́ць, ✂; незак.

  1. Бурна, імкліва выяўляць сваю разбуральную сілу (пра вецер, агонь, ваду).

    • Полымя бушуе.
    • Бушуюць хвалі.

  2. перан. Буяніць, бурна выказваць сваё незадавальненне (разм.).

    • Чаго ты бушуеш?

|| наз. бушаванне, ✂.

бушла́т, ✂, м.

Матроская суконная куртка.

  • Флоцкі б.

|| прым. бушлатны, ✂.

бушме́ны, ✂, м.; ✂, ж..

Народ, карэннае насельніцтва Паўднёвай і Усходняй Афрыкі, а таксама прадстаўнікі гэтага насельніцтва.

|| прым. бушменскі, ✂.