Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
бгдежзйклмнрстфхцчшя

буса́к, ✂, м.

Доўгі шост з металічным вастрыём і крукам на канцы.

  • Пажарны б.

|| прым. бусачны, ✂.

буса́чнік, ✂, м.

Той, хто працуе з дапамогай бусака.

|| прым. бусачніцкі, ✂.

бу́сел​1, ✂, м.

Вялікая пералётная птушка з доўгай прамой чырвонай дзюбай і высокімі чырвонымі нагамі.

  • Б. даўганогі.

|| прым. бусліны, ✂.

  • Б. клёкат.

бу́сел​2, ✂, м. (разм. уст.).

Высокая бутэлька гарэлкі.

  • На стале стаялі два буслы гарэлкі.

буслі́ха, ✂, ж.

Самка бусла.

бусля́нка, ✂, ж. (разм.).

Гняздо бусла.

  • На старых ліпах чарнелі буслянкі.

бусляня́, ✂ і буслянё, ✂, н.

Птушаня бусла.