Verbum

гарнір, ✂, м.

Прыправа з агародніны, круп, бульбы і пад. да рыбных і мясных страў.

• Г. з макаронаў.

|| прым. гарнірны, ✂.

гарніст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на горне.

гарнітур, ✂, м.

Поўны падбор, камплект прадметаў пэўнага прызначэння.

• Спальны г.
• Г. адзення.

|| прым. гарнітурны, ✂.

гарнітура, ✂, ж.

Камплект друкарскіх шрыфтоў аднаго малюнка, але розных памераў.

гарнуцца, ✂; незак.

1. да каго-чаго. Пяшчотна туліцца, лашчыцца.

   • Г. да мацеры.

2. перан. Старацца быць бліжэй да каго-н., сімпатызуючы каму-н. або маючы на ўвазе якую-н. выгаду.

   • Г. да дзяўчыны.
   • Радня да радні горнецца.

3. Мець ахвоту да чаго-н.

   • Г. да працы.

гарнуць, ✂; незак.

1. Выцягваць, выграбаць што-н. дробнае, збіраючы ў адно месца.

   • Г. бульбу з печы.

2. перан. Набываць надта многа чаго-н. для сябе; прагна хапаць.

   • Ён горне да сябе.

3. Пяшчотна прыхіляць, туліць да сябе.

   • Маці гарнула сына да грудзей.
   • Ведаю, куды ты горнеш (перан. схіляеш думку, справу).

4. Прыцягваць, прывабліваць (разм.).

   • Тэатр гарнуў і вабіў моладзь.

гарнушак, ✂, м. (разм.).

Невялічкі гаршчок.

|| прым. гарнушкавы, ✂.

гарняк, ✂, м. (разм.).

1. Тое, што і горнарабочы.

2. Горны інжынер або студэнт горнай навучальнай установы.

|| прым. гарняцкі, ✂.

гароднік, ✂, м. (разм.).

Тое, што і агароднік.

|| ж. гародніца, ✂.

|| прым. гародніцкі, ✂.

гародніна, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і агародніна.

|| прым. гароднінны, ✂.