Verbum

капылле, ✂, н., зб.

Капылы.

капыт, ✂, м.

Рагавое ўтварэнне на канцы ног у некаторых млекакормячых.

|| памянш. капыток, ✂.

|| прым. капытны, ✂.

Атрад капытных (наз.).

капыціцца, ✂; незак.

Спатыкацца (пра каня).

|| зак. скапыціцца, ✂.

капэла, ✂, ж.

Вялікая музычная група выканаўцаў — хор у спалучэнні з аркестрам.

• Дзяржаўная харавая к.

капюшон, ✂, м.

1. Адкідны галаўны ўбор, прымацаваны ззаду да каўняра верхняга адзення.

   • Паліто з капюшонам.

2. У кобры: верхняя частка тулава, якая пры небяспецы раздзімаецца ў выглядзе дыска (спец.).

|| прым. капюшонны, ✂.

капялюш, ✂, м.

Галаўны мужчынскі ўбор з палямі, жаночы — розных фасонаў.

• Саламяны к.

|| памянш. капялюшык, ✂.

|| прым. капялюшны, ✂.

капялюшнік, ✂, м.

Майстар па вырабу капелюшоў.

|| ж. капялюшніца, ✂.

кара​¹, ✂, ж.

Суровае пакаранне за правіннасць.

• К. за злачынства.

кара​², ✂, ж.

1. Паверхневая частка ствала, галін і кораня дрэвавых раслін.

   • К. бярозы.

2. чаго або якая. Верхні цвёрды слой на чым-н.

   • Ледзяная к.
   • Зямная к.
   • К. вялікіх паўшар’яў галаўнога мозга (паверхневы слой галаўнога мозга ў вышэйшых пазваночных і чалавека).

|| прым. каравы, ✂.

карабаты, ✂.

Няроўны, пагнуты, скрыўлены.

• Карабатая дошка.

|| наз. карабатасць, ✂.