Verbum

ліпкі, ✂.

Які лёгка прыліпае, клейкі.

• Ліпкія рукі.
• Ліпкае лісце.
• Л. чалавек (недарэчны, назойлівы; перан.).

|| наз. ліпкасць, ✂.

ліпнуць, ✂; незак.

1. да каго-чаго. Прыліпаць, прыставаць.

   • Гразь ліпне да абутку.

2. перан., да каго-чаго. Назойліва прыставаць (разм.).

   • Ён ліпне як смала.

3. Тое, што і зліпацца.

   • Вочы ліпнуць.

ліпняк, ✂, м.

Ліпавы зараснік.

• Разросся малады л.

ліпучка, ✂, ж. (разм.).

Ліпучы, клейкі пластыр, папера.

• Л. для мух.

ліпучы, ✂ (разм.).

Тое, што і ліпкі.

|| наз. ліпучасць, ✂.

ліра​¹, ✂, ж.

1. Старажытнагрэчаскі струнны інструмент, які лічыцца сімвалам паэтычнай творчасці.

   • Л. Пушкіна.

2. Даўнейшы народны беларускі струнны смычковы інструмент.

|| прым. лірны, ✂.

ліра​², ✂, ж.

Грашовая адзінка ў Італіі і Турцыі.

лірнік, ✂, м.

На Украіне і Беларусі даўней: вандроўны музыка-спявак з лірай​¹ (у 2 знач.).

лірызм, ✂, м.

1. Лірычны характар, лірычны змест чаго-н.

   • Л. паэмы.

2. Чуллівасць у перажываннях, у настроі; мяккасць і тонкасць эмацыянальнага пачатку.

   • Л. беларускага пейзажу.

лірык, ✂, м.

Аўтар лірычных літаратурных твораў.

• Паўлюк Трус — паэт-л.