Verbum

кансультант, ✂, м.

Той, хто дае кансультацыі (у 2 знач.).

|| ж. кансультантка, ✂.

|| прым. кансультанцкі, ✂.

кансультацыя, ✂, ж.

1. Абмеркаванне якога-н. пытання спецыялістамі.

   • Склікаць кансультацыю юрыстаў.

2. Парада спецыяліста па якім-н. пытанні.

   • Атрымаць кансультацыю.

3. Установа, якая аказвае дапамогу насельніцтву парадамі спецыялістаў па якіх-н. пытаннях.

   • Дзіцячая к.
   • Юрыдычная к.

4. Дадатковыя заняткі выкладчыка з навучэнцамі для лепшага засваення прадмета.

   • Расклад кансультацый перад сесіяй.

|| прым. кансультацыйны, ✂.

кансьерж, ✂, м.

У Францыі: швейцар пры доме.

|| ж. кансьержка, ✂.

кансэнсус, ✂, м. (кніжн.).

Агульная згода па спрэчным пытанні, дасягнутая ў выніку дыскусіі і збліжэння пазіцый удзельнікаў міжнародных перагавораў, палітычных і іншых форумаў і пад.

кант​¹, ✂, м.

1. Востры край, рабро чаго-н.

   • К. стала.

2. Каляровы шнурок, аблямоўка па краях або швах адзення, часцей форменнага.

3. Палоска, якой абклеены (абведзены) па краях у выглядзе рамкі малюнак, табліца і пад.

|| памянш. канцік, ✂.

|| прым. кантавы, ✂.

кант​², ✂, м. (уст.).

Пахавальнае песнапенне ўрачыстага свецкага або царкоўнага зместу.

кантаваць, ✂; незак.

1. Абчэсваючы (бервяно, дошку, камень і пад.), рабіць кант (у 1 знач.).

   • К. бервяно.

2. Пераварочваць, паварочваць на бок (груз ці выраб пры перамяшчэнні, апрацоўцы і пад.).

   • Асцярожна, не к.!

|| зак. акантаваць, ✂.

|| наз. кантаванне, ✂, кантоўка, ✂, акантоўванне, ✂ і акантоўка, ✂.

|| прым. кантовачны, ✂ і акантовачны, ✂.

кантакт, ✂, м.

1. Сутыкненне, злучэнне (спец.).

2. перан. Дзелавая сувязь, узгодненасць у дзеяннях, цесныя зносіны.

   • Уступіць у к. з хворым.
   • Дзелавыя кантакты.

3. Дэталь, якая забяспечвае судакрананне правадоў электрычнага ланцуга (спец.).

|| прым. кантактны, ✂.

кантамінацыя, ✂, ж.

1. Змешванне дзвюх або некалькіх падзей пры іх апісанні (кніжн.).

2. У мовазнаўстве: узнікненне новага слова або выразу ў выніку змешвання частак двух розных слоў або выразаў, блізкіх па значэнню ці гучанню, а таксама слова або выраз, якія ўзніклі такім чынам; напр., няправільны выраз «іграць значэнне» — з’яўляецца кантамінацыяй двух выразаў: «іграць ролю» і «мець значэнне».

|| прым. кантамінацыйны, ✂.

кантар​¹, ✂, м.

Вуздэчка без цугляў для прывязвання каня.