Verbum

размокнуць​², ✂; зак.

1. гл. мякнуць.

2. перан. Стаць вялым, расслабіцца, а таксама прыйсці ў стан чуллівасці.

   • Р. ад пахвалы.

|| незак. размякаць, ✂.

размол, ✂, м.

1. гл. размалоць.

2. Спосаб, якасць мліва.

   • Мука тонкага размолу.

размоўнік, ✂, м.

Дапаможнік для размовы з іншаземцамі з узорамі дыялогаў на бытавыя і іншыя тэмы.

размывіна, ✂, ж.

Размытае вадой паглыбленне ў зямлі, на дне вадаёма.

размыў, ✂, м.

1. гл. размыць.

2. Месца, размытае вадой.

размыцца, ✂; зак.

Разбурыцца пад дзеяннем вады, плыні.

• Бераг паступова размыўся.

|| незак. размывацца, ✂.

|| наз. размыў, ✂.

размыць, ✂; зак.

Разбурыць плынню, вадою.

• Рака размыла бераг.

|| незак. размываць, ✂.

|| наз. размыванне, ✂ і размыў, ✂.

размякчыцца, ✂; зак.

1. Стаць мяккім, размякнуць пад уздзеяннем чаго-н.

   • Пластылін размякчыўся ў цяпле.

2. перан. Прыйсці ў стан душэўнай лагоднасці, стаць ласкавым, добрым.

|| незак. размякчацца, ✂.

|| наз. размякчэнне, ✂.

размякчыць, ✂; зак.

1. Зрабіць мяккім.

   • Р. воск.

2. перан. Прывесці ў стан душэўнай мяккасці.

   • Р. сэрца ласкай.

|| незак. размякчаць, ✂.

|| наз. размякчэнне, ✂.

размяніць, ✂; зак.

Тое, што і размяняць (у 1 знач.).

|| незак. разменьваць, ✂.

|| наз. размен, ✂.