Verbum

бу́ры, ✂.

1. Шэравата-карычневы.

   • Б. вугаль.

2. Цёмна-руды з чырванаватым адлівам (пра масць жывёл).

   • Б. мядзведзь.

буры́льны, ✂.

Які служыць для бурэння.

• Бурыльныя прылады.

буры́льшчык, ✂, м.

Рабочы, спецыяліст па бурэнню.

|| ж. бурыльшчыца, ✂.

буры́ць, ✂; незак.

1. Разбураць, рушыць.

   • Б. стары хлеў.

2. Свідраваць, прабіваць грунт спецыяльным інструментам.

|| зак. прабурыць, ✂.

|| наз. бурэнне, ✂.

бурэ́ць, ✂; незак.

1. Станавіцца бурым, бурэйшым.

2. Віднецца (пра што-н. бурае).

|| зак. пабурэць, ✂.

бур’я́н, ✂, м.

Агульная назва буйнасцябловага пустазелля.

• Поле зарасло бур’яном.

|| прым. бур’янны, ✂ і бур’яновы, ✂.