Verbum

раззнаёміць, ✂; зак. (разм.).

1. Прывесці да зрыву знаёмства з кім-н.

   • Р. сяброў.

2. Перазнаёміць з усімі, многімі.

разлагодзіць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць лагодным, больш лагодным.

• Р. маці.

разлагоднець, ✂; зак. (разм.).

Паддацца лагоднасці, стаць лагодным, ласкавым.

разлад, ✂, м.

1. Адсутнасць адзінства, адпаведнасці, згоднасці.

   • Р. у працы.

2. Нязгода, нелады; раздор разлад.

   • Р. у сям’і.

разладдзе, ✂, н. (разм.).

Тое, што і разлад.

разладзіцца, ✂; зак.

1. Прыйсці ў няспраўнасць.

   • Машына разладзілася.

2. Расстроіцца, парушыцца.

   • Дружба разладзілася.
   • Вяселле разладзілася.

|| незак. разладжвацца, ✂.

разладзіць, ✂; зак.

1. Вывесці з рабочага стану (спец.).

   • Р. станок.

2. Расстроіць, парушыць што-н.

   • Р. справу.
   • Р. вяселле.

3. Сапсаваць (пра здароўе).

|| незак. разладжваць, ✂.

разлажыцца​¹, ✂; зак.

1. Раскласці, размясціць свае рэчы.

   • Разлажыўся са сваімі рэчамі па ўсёй хаце.

2. Прыняць раскладзены выгляд.

   • Паходны ложак лёгка разлажыўся.

|| незак. раскладацца, ✂ і раскладвацца, ✂.

разлажыцца​², ✂; зак.

1. Распасціся пад уздзеяннем бактэрый, згніць.

   • Торф яшчэ слаба разлажыўся.

2. перан. Дайсці да поўнага маральнага падзення, дэзарганізавацца.

   • Армія ворага разлажылася.

|| незак. разлагацца, ✂.

|| наз. разлажэнне, ✂.

разлажыць​¹, ✂; зак.

1. Палажыць па розных месцах у пэўным парадку.

   • Р. тавар.

2. Рассунуць, прыгатаваць для карыстання.

   • Р. складанае крэсла.

3. Размеркаваць паміж кім-н. пэўную суму.

   • Р. страту паміж усімі ўдзельнікамі.

4. Распаліць агонь.

   • Р. агонь.

|| незак. раскладаць, ✂ і раскладваць, ✂.

|| наз. раскладанне, ✂ і раскладванне, ✂.