Verbum

рабунак, ✂, м. (уст.).

Гвалтоўны захоп чужой маёмасці, грабеж.

рабфак, ✂, м.

Скарачэнне: рабочы факультэт — для падрыхтоўкі рабочай і сялянскай моладзі да навучання ў вышэйшай школе (у 1919—1940 гг.).

|| прым. рабфакаўскі, ✂.

рабфакавец, ✂, м.

Слухач рабфака.

|| ж. рабфакаўка, ✂.

рабчык, ✂, м.

Лясная птушка з сямейства цецерукоў са стракатым апярэннем.

|| прым. рабчыкавы, ✂.

рабы, ✂.

1. Не адной масці, не аднаго колеру, з плямамі; пярэсты.

   • Рабая карова.
   • Рабая тканіна.

2. З рабаціннем.

   • Р. твар.

3. З рабізной, дробным хваляваннем на паверхні вады.

◊

• Абое рабое (разм.) — пра людзей, падобных у чым-н. адзін на аднаго (звычайна па якіх-н. адмоўных якасцях).

рабяты, ✂, н. (разм.).

Хлопчыкі і дзяўчаткі, дзеці.

равеснік, ✂, м.

Чалавек аднолькавага ўзросту з кім-н.

• Мы з ім равеснікі.

|| ж. равесніца, ✂.

равок, ✂, м.

1. гл. роў​¹.

2. Падоўжанае паглыбленне ў чым-н., канаўка.

|| прым. равочны, ✂.

рага, ✂, ж.

Струменьчык, след чаго-н. вадкага на якой-н. паверхні.

• Рагі поту на твары.
• Рагі на вокнах.

рагавень, ✂, м. (абл.).

Табакерка, зробленая з рога.