Verbum

бурно́с, ✂, м.

Даўней: даўгаполая з шырокімі рукавамі сялянская вопратка з саматканага сукна.

|| прым. бурноскі, ✂.

бу́рны, ✂.

1. Неспакойны, з бурамі.

   • Б. акіян.

2. Парыўны, рэзкі, імклівы.

   • Бурныя рэкі.
   • Б. рост заводаў.

3. перан. Нястрымны, палкі, гарачы.

   • Бурнае захапленне.

|| наз. бурнасць, ✂.

бу́рса, ✂, ж.

Назва духоўных вучылішчаў з інтэрнатамі ў 18 ст. і першай палове 19 ст.

бурса́к, ✂, м.

Навучэнец бурсы.

|| прым. бурсацкі, ✂.

• Бурсацкае жыццё.

бурт, ✂, м.

Доўгі капец бульбы, сіласу і пад.

• Укрываць бурты бульбы.

|| прым. буртавы, ✂.

буртава́льшчык, ✂, м.

Рабочы, які працуе на закладцы буртоў.

буртава́ць, ✂; незак.

Закладваць бульбу, агародніну, сілас і пад. на захоўванне ў бурты.

• Б. бульбу.

|| зак. забуртаваць, ✂.

|| наз. буртаванне, ✂ і буртоўка, ✂.

буру́н, ✂, м.

Пеністыя хвалі на мелкай мясціне мора або над рыфам.

|| прым. бурунны, ✂.

бурунду́к, ✂, м.

Невялікі паласаты грызун, падобны на вавёрку, а таксама яго футра.

|| прым. бурундуковы, ✂.

бурча́ць, ✂; незак.

1. Сярдзіта мармытаць, бубніць.

   • Нездаволена б.

2. Выказваць нездавальненне або пагрозу, утвараючы глухія гукі (пра жывёл).

3. Бурліць.

   • У жываце бурчыць (безас.).

|| наз. бурчанне, ✂.