Verbum

абазва́ць, ✂; зак.

Даць каму-, чаму-н. мянушку.

• А. смаўжом.

|| незак. абзываць.

абазна́цца, ✂; зак.

Памыліцца, прыняць каго-н. за другога, што-н. за другое.

• А. ў прыцемку.
• Прабачце, я абазнаўся.

|| незак. абазнавацца, ✂.

абазна́чыцца, ✂; зак.

Зрабіцца бачным, прыкметным, намеціцца, акрэсліцца.

• У тумане абазначылася цёмная палоска лесу.

|| незак. абазначацца, ✂.

абазна́чыць, ✂; зак.

1. Памеціць што-н., зрабіць знак на чым-н.

   • А. на карце горы.

2. Акрэсліць, зрабіць бачным.

   • Худзізна рэзка абазначыла скулы.

3. Паказаць, абмаляваць галоўныя рысы якой-н. асобы ці з’явы.

   • А. характар героя.

|| незак. абазначаць, ✂ і абазначваць, ✂.

|| наз. абазначэнне, ✂.

абазначэ́нне, ✂, н.

1. гл. абазначыць.

2. Знак, якім што-н. абазначана.

   • Умоўнае а.
   • Лікавыя абазначэнні.

абакра́сці, ✂ і абкра́сці, ✂; зак.

Зрабіць пакражу, тайна забраць чужое.

• А. магазін.

|| незак. абкрадаць, ✂ і абкрадваць, ✂.

|| наз. абкраданне, ✂ і абкрадванне, ✂.

абалва́ніць, ✂; зак. (разм.).

1. Груба, збольшага абчасаць што-н., падрыхтаваць для далейшай апрацоўкі.

   • А. камень.
   • А. бервяно.

2. Абы-як, на скорую руку падстрыгчы (жарт.).

   • А. хлопца.

3. Абдурыць, ашукаць.

   • А. слухачоў.

|| незак. абалваньваць, ✂.

|| наз. абалваньванне, ✂.

абало́на, ✂, ж.

1. Частка даліны ракі, якая ў паводку заліваецца вадою.

   • Прылесная балоцістая а.

2. Малады слой драўніны, што знаходзіцца паміж стрыжнем і карою.

|| прым. абалонны, ✂.

• Абалонныя лугі.

абало́ністы, ✂.

Які мае тоўстую абалону (у 2 знач.).

• Абалоністая сасна.

абало́нка, ✂, ж.

Покрыва ў выглядзе шкарлупіны, скуркі (у пладах), верхні слой чаго-н., покрыўная тканка.

• А. зерня.
• А. арэха.
• Слізістая а.
• Радужная а.

|| прым. абалонкавы, ✂.