Verbum

унітарны, ✂:

• унітарная дзяржава — форма дзяржаўнага ўладкавання, пры якой тэрыторыя дзяржавы, у адрозненне ад федэрацыі, не мае ў сваім складзе федэратыўных адзінак (штатаў, зямель), а падраздзяляецца на адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі (раёны, вобласці і г.д.).

• Рэспубліка Беларусь — унітарная дзяржава.

уніфарміст, ✂, м.

Работнік уніформы (у 2 знач.).

|| прым. уніфармісцкі, ✂.

уніфікаваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Прывесці (-водзіць) да аднолькавасці, аднастайнасці.

• У. грашовую сістэму.

|| наз. уніфікацыя, ✂.

уніформа, ✂, ж.

1. Форменнае адзенне.

2. зб. У цырку: адзеты ў спецыяльныя аднолькавыя касцюмы падсобны персанал, які абслугоўвае арэну.

унічыю, прысл.

Без выйгрышу і пройгрышу (пра зыход гульні або спаборніцтваў).

• Шахматная партыя закончылася ў.

унія, ✂, ж. (кніжн.).

Аб’яднанне, саюз.

• Дзяржаўная у.
• Царкоўная у.

|| прым. уніяцкі, ✂.

• Уніяцкая царква.

уночы і уначы, прысл.

Ноччу.

• Прыехаць у.

унты, ✂, м.; ✂, ж..

Высокія футравыя боты, якія носяць на поўначы.

унтэр-афіцэр, ✂, м.

Званне малодшага каманднага саставу ў царскай і некаторых замежных арміях, а таксама асоба, якая мае гэта званне.

|| прым. унтэр-афіцэрскі, ✂.

унук, ✂, м.

1. Сын сына або дачкі.

2. мн. Дзеці сына або дачкі.

   • У мяне ўжо ёсць унукі.
   • Садзяць маладыя дрэўцы ўнукі Мічурына (перан.).

|| памянш. унучак, ✂.