Verbum

нерухомы, ✂.

1. Які не рухаецца, застаецца ўвесь час на адным месцы.

   • Н. блок.
   • Стаяць нерухома (прысл.).

2. перан. Які не змяняе свайго выразу.

   • Н. позірк.

3. Пра маёмасць: які складаецца з зямельнага ўчастка, будынка.

   • Нерухомая маёмасць.

4. У граматыцы: які не мяняе свайго месца (пра націск).

|| наз. нерухомасць, ✂.

неруш, ✂, м.; ✂, ж..

Што-н. некранутае (нявораная зямля, дзікі лес, грыбное месца і пад.); некранутая паверхня чаго-н.

• Неаглядная н. тундры.

|| прым. нерушны, ✂.

нерэальны, ✂.

1. Які не існуе ў рэчаіснасці; фантастычны.

2. Неажыццявімы.

   • Н. план.

|| наз. нерэальнасць, ✂.

несакрушальны, ✂.

Такі, якога нельга зруйнаваць, разбурыць; устойлівы.

• Несакрушальная воля народа.

|| наз. несакрушальнасць, ✂.

несамавіты, ✂.

1. Непрывабны з выгляду; непрыгожы.

   • Н. на выгляд.

2. Не зусім добры; дрэнны.

   • Несамавітая дарога.

|| наз. несамавітасць, ✂.

несвядомы, ✂.

1. Які не ўсведамляе сваіх адносін да рэчаіснасці, сваіх абавязкаў.

   • Н. работнік.
   • Несвядомыя адносіны да працы.

2. Які адбываецца без кантролю, свядомасці; інстынктыўны.

   • Н. ўчынак.

|| наз. несвядомасць, ✂.

несканчоны, ✂.

Надзвычай доўгі; працяглы, бясконцы.

• Несканчоныя спрэчкі.

|| наз. несканчонасць, ✂.

неслух, ✂, м. (разм.).

Непаслухмяны, свавольны чалавек (часцей аб дзецях).

неспагадлівы, ✂.

Нясхільны да спагады; нячулы, няўважлівы да іншых.

|| наз. неспагадлівасць, ✂.

неспагадны, ✂.

Тое, што і неспагадлівы.

|| наз. неспагаднасць, ✂.