Verbum

спухлы, ✂ (разм.).

Які спух, апух.

спыніцца, ✂; зак.

1. Перастаць рухацца, спыніць што-н. рабіць, устрымацца ад якога-н. дзеяння.

   • С. на паўдарозе.
   • Матор спыніўся.
   • Гэты чалавек не спыніцца ні перад чым (перан. пойдзе на любыя ўчынкі).

2. Часова размясціцца, пасяліцца дзе-н.

   • С. ў гасцініцы.

3. Пра развіццё, ход і пад.: прыпыніцца, перарвацца.

   • Работы па ўкладцы труб спыніліся.

4. на кім-чым. Пра погляд, увагу, думкі і пад.: затрымацца на кім-, чым-н.

   • Мой позірк спыніўся на сыне.

5. на кім-чым. Прыйсці да якога-н. рашэння, спыніць свой выбар на кім-, чым-н.

   • С. на выбары маладога кандыдата.

|| незак. спыняцца, ✂.

спыніць, ✂; зак.

1. Затрымаць рух, ход, працу каго-, чаго-н., не даць магчымасці рухацца каму-, чаму-н.

   • С. канвеер.
   • Вінцэсь спыніў крокі.

2. Стрымаць, забараніць што-н.

   • С. бойку свавольнікаў.
   • С. распаўсюджванне хлусні.

3. перан., што на кім-чым. Накіраваць на каго-, што-н., засяродзіць на кім-, чым-н.

   • С. свой выбар на маладым спецыялісце.

|| незак. спыняць, ✂.

|| наз. спыненне, ✂.

спырскаць, ✂; зак.

1. Пакрапіць пырскамі, апырскаць.

   • С. вадой падлогу.

2. Выпырскаць, зрасходаваць.

   • С. увесь адэкалон.

|| незак. спырскваць, ✂.

|| наз. спырскванне, ✂.

спырснуць, ✂; зак.

Пырскаючы на каго-, што-н., намачыць, апырскаць.

• С. бялізну.
• С. твар адэкалонам.

|| незак. спырскваць, ✂.

|| наз. спырскванне, ✂.

спырхнуць, ✂; зак.

Хутка ўзляцець, зляцець адкуль-н. (пра птушку, матылька і пад.).

• Верабей спырхнуў з куста.

|| незак. спырхваць, ✂.

спытацца, ✂; зак.

1. Звярнуцца з пытаннем.

   • Спытайся, калі ён будзе дома.

2. чаго. Папрасіць дазволу ўзяць або даць ці зрабіць што-н.

   • С. дазволу перадрукаваць пастанову.

спытаць, ✂; зак.

1. каго. Звярнуцца да каго-н. з пытаннем, каб даведацца аб чым-н.

   • — Што рабіць далей? — спытала лабарантка.

2. што і чаго. Папрасіць што-н., звярнуцца з якой-н. просьбай.

   • С. дазволу паехаць па прэпараты.

3. з каго. Ускласці на каго-н. адказнасць за ўчынкі; спагнаць (разм.).

   • З яго за ўсё спытаюць.

спявак, ✂, м.

Той, хто ўмее спяваць; для каго спевы з’яўляюцца прафесіяй.

|| ж. спявачка, ✂.

спявацца, ✂; незак.

1. гл. спецца.

2. Узнаўляцца, выконвацца голасам.

   • Песні таленавітага кампазітара спяваюцца моладдзю.

3. безас. Пра наяўнасць жадання, настрою спяваць.

   • Сёння чамусьці мне не спявалася.