Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
аеёілоруыя’

спёка, ✂, ж.

Моцная гарачыня ў паветры, нагрэтым сонцам; спякота.

спёрты, ✂.

Пра паветра: душны, нясвежы.

|| наз. спёртасць, ✂.