Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

калькулятар, ✂, м.

Прыбор для аўтаматычнага вылічэння.

|| прым. калькулятарны, ✂.

кальмар, ✂, м.

Марскі малюск, мяса якога — каштоўны харчовы прадукт.

|| прым. кальмаравы, ✂.

кальрабі, ✂.

  1. нескл., ж. Разнавіднасць капусты з патаўшчэннямі на сцябле.

  2. нязм. Пра капусту: такой разнавіднасці.

    • Капуста к.

кальсоны, ✂.

Нацельныя мужскія мужчынскія штаны, споднікі, нагавіцы.

|| прым. кальсонны, ✂.

кальцаваць, ✂; незак.

  1. Меціць (жывёліну), надзяваючы кольцы на лапкі птушак або хвасты рыб для даследавання напрамку і скорасці іх перамяшчэння, працягласці жыцця і інш.

    • К. пералётных птушак.
  2. Рабіць кругавы зрэз кары або надзяваць на ствол дрэва драцяныя кольцы з мэтай уздзеяння на яго рост.

  3. Абмазваць ствол дрэва для аховы яго ад шкодных насякомых.

|| зак. закальцаваць, ✂ і акальцаваць, ✂.

|| наз. кальцаванне, ✂.

кальцавы, ✂.

  1. гл. кольца.

  2. Які мае выгляд кольца; кругавы.

    • К. маршрут.

кальцый, ✂, м.

Хімічны элемент, мяккі серабрыста-белы метал.

|| прым. кальцыевы, ✂.

  • Кальцыевыя солі.

кальчак, ✂, м. (спец.).

Група галін, лістоў, кветак, якія растуць на сцябле на адной вышыні.

|| прым. кальчачны, ✂.

кальчуга, ✂, ж.

Даўнейшы воінскі даспех у выглядзе кашулі з металічных кольцаў.

|| прым. кальчужны, ✂.

калюга, ✂, ж.

Выбітая коламі яма на дарозе, звычайна з вадой, граззю.