Verbum

гарлахват, ✂, м. (разм.).

Той, хто груба, настырна дамагаецца для сябе найбольшай выгады.

гарлач, ✂, м. (абл.).

Гліняны гладыш з вузкім горлам для малака.

|| памянш. гарлачык, ✂.

|| прым. гарлачны, ✂.

гарлачык, ✂, м.

1. гл. гарлач.

2. Вадзяная лілія.

|| прым. гарлачыкавы, ✂.

гарляк, ✂, м. (разм.).

1. Тое, што і дыхальнае горла.

2. Кадык.

|| прым. гарлячны, ✂.

гарманізаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Пабудаваць (будаваць) акорды (музычнага твора) згодна з правіламі гармоніі.

|| наз. гарманізацыя, ✂.

гарманіраваць, ✂; незак.

Адпавядаць, супадаць, быць у сугучнасці.

• Канец апавядання гарманіруе з пачаткам.
• Музыка гарманіруе з паэзіяй.

гарманіст, ✂, м.

Той, хто іграе на гармоніку.

|| прым. гарманісцкі, ✂.

гарманічны, ✂.

1. гл. гармонія.

2. Мілагучны, зладжаны.

   • Гарманічныя гукі.

3. Поўны гармоніі (у 1 знач.), стройнасці.

   • Гарманічныя рухі.
   • Гарманічныя фарбы.

|| наз. гарманічнасць, ✂.

гармата, ✂, ж.

Агульная назва артылерыйскай зброі (пушка, гаўбіца, марціра і інш.).

• Супрацьтанкавая г.

|| прым. гарматны, ✂.

гармідар, ✂, м. (разм.).

1. Гучная бязладная гаворка наперабой; шум, вэрхал.

2. Беспарадак, неразбярыха.