Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеіоуыьэюя
абвгджзйклмнопрстўфхцчшя.

нерухавы, ✂ (разм.).

Непаваротлівы, марудлівы.

  • Н. чалавек.

|| наз. нерухавасць, ✂.

нерухомы, ✂.

  1. Які не рухаецца, застаецца ўвесь час на адным месцы.

    • Н. блок.
    • Стаяць нерухома (прысл.).

  2. перан. Які не змяняе свайго выразу.

    • Н. позірк.

  3. Пра маёмасць: які складаецца з зямельнага ўчастка, будынка.

    • Нерухомая маёмасць.

  4. У граматыцы: які не мяняе свайго месца (пра націск).

|| наз. нерухомасць, ✂.

неруш, ✂, м.; ✂, ж..

Што-н. некранутае (нявораная зямля, дзікі лес, грыбное месца і пад.); некранутая паверхня чаго-н.

  • Неаглядная н. тундры.

|| прым. нерушны, ✂.

нерэальны, ✂.

  1. Які не існуе ў рэчаіснасці; фантастычны.

  2. Неажыццявімы.

    • Н. план.

|| наз. нерэальнасць, ✂.