Verbum

музеязнаўства, ✂, н.

Прыкладная навука аб арганізацыі і дзейнасці музеяў.

|| прым. музеязнаўчы, ✂.

музыка​¹, ✂, ж.

1. Галіна мастацтва, якая адлюстроўвае рэчаіснасць у гукавых мастацкіх вобразах, а таксама творы такога мастацтва.

   • Класічная м.
   • Інструментальная м.

2. Выкананне твораў гэтага мастацтва на інструментах.

   • М. Ю.Семянякі.
   • М. і спевы.

3. перан., чаго. Мелодыя якога-н. гучання.

   • М. мовы.

4. перан. Якая-н. добра арганізаваная, наладжаная справа (разм.).

   • Сапсаваў усю музыку.

|| прым. музычны, ✂.

музыка​², ✂, м. (разм.).

Музыкант.

• М. зайграў беларускую полечку.

музыкавед, ✂, м.

Спецыяліст па музыказнаўству.

музыказнавец, ✂, м.

Тое, што і музыкавед.

музыказнаўства, ✂, н.

Раздзел мастацтвазнаўства, які вывучае тэорыю і гісторыю музыкі, музычную культуру народаў.

|| прым. музыказнаўчы, ✂.

музыкальны, ✂.

Здольны да музыкі, які тонка разумее музыку.

• Музыкальнае дзіця.
• М. слых.

|| наз. музыкальнасць, ✂.

музыкант, ✂, м.

Артыст, наогул чалавек, які грае на якім-н. музычным інструменце.

|| ж. музыкантка, ✂.

|| прым. музыканцкі, ✂.

музычны, ✂.

Які мае адносіны да музыкі.

• М. інструмент.
• М. вечар.
• М. твор.
• М. магазін.
• М. кабінет.
• Музычная драма.
• М. вобраз.

|| наз. музычнасць, ✂.

мука​¹, ✂, ж.

Вялікая фізічная або маральная пакута.

• Душэўныя мукі.
• Мукі адзіноты.