Verbum

капельку, прысл.

Зусім мала, чуць-чуць.

• Пачакай к.

капельмайстар, ✂, м.

Тое, што і дырыжор.

|| прым. капельмайстарскі, ✂.

капельніца, ✂, ж.

1. Прыбор, які падае вадкасць каплямі (лякарства ў вену, ваду ў расліны і пад.).

2. Бутэлечка з жалабком для налівання лякарства каплямі.

3. Тое, што і піпетка.

капельны, ✂, (спец.).

У выглядзе капель.

• Капельнае ўвядзенне лякарства.

капер, ✂, м.

1. Прыватнаўласніцкае судна, якое займалася (да сярэдзіны 19 ст.) з ведама свайго ўрада захопам гандлёвых суднаў праціўніка і нейтральных краін, што перавозілі кантрабандныя грузы для ваюючай краіны.

2. Уладальнік такога судна.

каперс, ✂, м.

1. Паўднёвая паўхмызняковая расліна, якая сцелецца па зямлі.

2. мн. Пупышкі гэтай расліны, якія ў марынаваным выглядзе ўжываюцца як прыправа.

|| прым. каперсавы, ✂.

• Сямейства каперсавых (наз.).

капец, ✂, м.

1. Месца для захавання на зіму агародніны.

   • К. бульбы.

2. Насып са слупам як межавы знак.

   • На мяжы лесу з полем стаялі капцы.

3. Насып, курган.

4. звычайна мн. Пагібель, канец (разм.).

   • Тут яму і к.

|| прым. капцовы, ✂.

кап’ё, ✂, н.

Даўнейшая колючая або кідальная зброя ў форме доўгага дрэўка з вострым металічным наканечнікам.

• Кіданне кап’я (спартыўнае практыкаванне).
• Ламаць коп’і (перан. спрачацца з-за чаго-н., адстойваць сваю думку).

|| прым. капейны, ✂.

капёр, ✂, м. (спец.).

Збудаванне над шахтным ствалом для ўстанаўлення пад’ёмніка.

|| прым. капровы, ✂.

капііст, ✂, м.

1. Чалавек, які знімае копіі з дакументаў, рукапісаў (уст.).

   • Працаваць капіістам.

2. Мастак, які капіруе карціны.