Verbum

аструга́ць, ✂; зак.

Тое, што і абстругаць.

|| незак. астругваць, ✂.

асту́джваць, ✂; незак.

Тое, што і студзіць.

астыва́ць, ✂; незак.

1. гл. астыць.

2. Тое, што і стыць, стынуць (у 1 знач.).

астыгматы́зм, ✂, м. (спец.).

Анамалія праламляльнага асяроддзя вока, якая прыводзіць да расплывістасці адлюстравання.

|| прым. астыгматычны, ✂.

асты́лы, ✂.

1. Які астыў, стаў халодным.

   • Астылая печ.

2. перан. Які стаў спакайнейшым, страціў жвавасць, стаў абыякавым да чаго-н.

асты́ць, ✂ і асты́нуць, ✂; зак.

1. гл. стыць.

2. перан. Стаць халодным, абыякавым да каго-, чаго-н.

   • А. да хакея.

|| незак. астываць, ✂.

астэні́я, ✂, ж. (спец.).

Стан агульнай слабасці арганізма, бяссілле.

|| прым. астэнічны, ✂.

астэро́ід, ✂, м. (спец.).

Малая планета (з дыяметрам ад 1 да 1000 км).

|| прым. астэроідны, ✂.

асуджа́льны, ✂.

Які асуджае.

• А. позірк.

асуджэ́нне, ✂, н.

1. гл. асудзіць.

2. Неадабральнае меркаванне, ганьбаванне, вымова.

   • У яго голасе чулася а.