Verbum

таптун, ✂, м. (разм.).

Той, хто топчацца без справы, марудна робіць што-н.

|| ж. таптуха, ✂.

таптуха, ✂, ж.

1. гл. таптун.

2. Адзін з відаў рыбалоўнай сеткі (абл.).

тапчак, ✂, м.

Род коннага прывода.

тапчан, ✂, м.

Шырокая лаўка, звычайна са спінкай, для сядзення або для спання.

• Спаць на тапчане.

|| памянш. тапчанок, ✂.

тапырыцца, ✂; незак.

1. Падымацца ўверх, тарчма (пра валасы, шэрсць і пад.).

2. перан. Быць незадаволеным чым-н.; упарціцца.

|| зак. устапырыцца, ✂.

тапырыць, ✂; незак.

Паднімаць, ставіць тарчма, натапырваць (валасы, шэрсць, вушы і пад.).

|| зак. устапырыць, ✂.

тара, ✂, ж.

Упакоўка, у якой захоўваюцца або перавозяцца тавары, грузы (мяшкі, бочкі, скрынкі і пад.).

• Шкляная т.

|| прым. тарны, ✂.

• Т. цэх.

тарабаніць, ✂; незак. (разм.).

1. Несці што-н. цяжкае, вялікае, грувасткае.

2. Моцна стукаць, грукаць, утвараючы шум.

   • Т. у дзверы.

тарабарскі, ✂.

1. Тайнапісны, крыптаграфічны (разм.).

   • Тарабарскае пісьмо.

2. перан. Бяссэнсавы, незразумелы (разм.).

   • Тарабарская мова.

тарабаршчына, ✂, ж. (разм.).

Што-н. бяссэнсавае і незразумелае (пра мову, гаворку).