Verbum

канцэнтрацыйны, ✂.

1. гл. канцэнтраваць.

2. канцэнтрацыйны лагер — у некаторых краінах з рэакцыйнымі рэжымамі: месца зняволення і фізічнага знішчэння палітычных праціўнікаў, іншадумцаў, прадстаўнікоў нацыянальнасцей, якія праследуюцца, і пад. [першапач. лагер для ваеннапалонных].

канцэнтрацыя, ✂, ж.

1. гл. канцэнтраваць, -цца.

2. Ступень насычанасці, гушчыні чаго-н. (спец.).

   • Раствор моцнай канцэнтрацыі.

канцэнтрычны, ✂, (спец.).

Які мае агульны цэнтр; проціл. эксцэнтрычны ​².

• Канцэнтрычныя акружнасці.

|| наз. канцэнтрычнасць, ✂.

канцэптуальны, ✂ (кніжн.).

1. гл. канцэпцыя.

2. Які мае сур’ёзную самастойную канцэпцыю.

   • Гэта навуковая праца глыбока канцэптуальная.

|| наз. канцэптуальнасць, ✂.

канцэпцыя, ✂, ж. (кніжн.).

1. Сістэма поглядаў, тое ці іншае разуменне з’яў, працэсаў.

2. Агульная задума, галоўная ідэя якога-н. твора, навуковай працы і пад.

|| прым. канцэптуальны, ✂.

канцэраген, ✂, м. (спец.).

Хімічнае рэчыва, якое садзейнічае ўзнікненню злаякаснай пухліны.

|| прым. канцэрагенны, ✂.

• Канцэрагенныя рэчывы.

канцэрн, ✂, м.

Адна з форм аб’яднання розных прадпрыемстваў з высокім узроўнем канцэнтрацыі і цэнтралізацыі капіталаў і вытворчасці.

канцэрт, ✂, м.

1. Публічнае выкананне музычных і іншых твораў.

   • Эстрадны к.
   • Даць к. (пра выканаўцу).

2. Музычны твор для аднаго інструмента ў суправаджэнні аркестра.

   • К. для фартэпіяна з аркестрам.

|| прым. канцэртны, ✂.

• Канцэртная зала.

канцэртаваць, ✂; незак. (спец.).

Выступаць у канцэртах, даваць канцэрты.

канцэртант, ✂, м.

Артыст, які дае канцэрт (у 1 знач.).

|| ж. канцэртантка, ✂.