Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
аеіотуц

унушаць, ✂; незак.

Дзейнічаць на псіхіку з мэтай выклікаць пэўную рэакцыю; прыводзіць у стан гіпнозу.

|| зак. унушыць, ✂.

|| наз. унушэнне, ✂.

унушэнне, ✂, н.

  1. гл. унушаць.

  2. Уздзеянне на псіхіку хворага, гіпноз.

    • Лячэнне ўнушэннем.