Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

канал, ✂, м.

  1. Штучнае рэчышча, напоўненае вадой.

    • Асушальны к.
  2. Вузкая поласць у выглядзе трубы, трубкі ўнутры чаго-н. (спец.).

    • К. ствала гарматы.
  3. Лінія сувязі, камунікацыі.

    • Перадача вядзецца на трэцім канале.
  4. звычайна мн., перан. Шлях, сродак для дасягнення чаго-н.

    • Дыпламатычныя каналы.

|| прым. канальны, ✂.

каналізацыя, ✂, ж.

Сістэма труб, падземных каналаў для выдалення нечыстот.

  • Гарадская к.

|| прым. каналізацыйны, ✂.

каналуп, ✂, м. (разм. пагард.).

Чалавек, які здзірае шкуру з нежывых коней.

кананада, ✂, ж.

Працяглая моцная стральба з вялікай колькасці гармат.

  • Грукат кананады.

кананерка, ✂, ж.

Тое, што кананерская лодка.

кананерскі, ✂:

  • кананерская лодка — невялікае ваеннае судна з некалькімі гарматамі для дзеяння паблізу берагоў.

кананізаваць, ✂; зак. і незак.

  1. Прызнаць (прызнаваць) канонам (у 1 знач.), узаконіць (узаконьваць) у якасці ўзору (кніжн.).

    • К. палажэнні якога-н. вучэння.
  2. У рэлігіі: залічыць (залічваць) у святыя, прызнаць (прызнаваць) царкоўна ўзаконеным.

|| наз. кананізацыя, ✂.

кананір, ✂, м.

У царскай і некаторых іншых арміях: радавы артылерыі.

|| прым. кананірскі, ✂.

кананічны, ✂.

  1. Які адпавядае канону.

  2. У тэксталогіі: прыняты за сапраўдны, цвёрда ўстаноўлены.

    • Кананічныя тэксты.

|| наз. кананічнасць, ✂.

канапа, ✂, ж.

Прадмет мяккай мэблі для сядзення і ляжання са спінкай і падлакотнікамі.

|| прым. канапны, ✂.