Verbum

дубіна, ✂, ж.

1. Тоўстая, звычайна дубовая палка.

2. перан. Пра тупога, неразумнага чалавека (разм. лаянк.).

|| памянш. дубінка, ✂ і дубіначка, ✂.

дубінка, ✂, ж.

1. гл. дубіна.

2. Тоўстая палка.

   • Гумавая д. (кароткая палка з цвёрдай гумы).
   • Палітыка вялікай дубінкі (перан. палітыка грубай сілы).

дубіць, ✂; незак.

Апрацоўваць (шкуру, футра) у асобых растворах.

• Д. шкуры.

|| зак. выдубіць, ✂.

|| наз. дубленне, ✂.

|| прым. дубільны, ✂.

• Д. цэх.
• Дубільная вытворчасць.
• Дубільныя рэчывы.

дубка, прысл.

На заднія ногі (са словамі «стаць», «станавіцца»; пра коней, мядзведзяў).

• Конь стаў д.

дублены, ✂.

Выраблены дубленнем.

• Дубленыя шкуры.

дублет, ✂, м.

1. Другі экзэмпляр якой-н. рэчы.

   • Д. кнігі ў бібліятэцы.

2. Два выстралы запар па адной цэлі з двухствольнага ружжа (спец.).

|| прым. дублетны, ✂.

дублёнка, ✂, ж. (разм.).

Дублены кажух, пашыты ў талію.

|| прым. дублёначны, ✂.

дублёр, ✂, м.

1. Той, хто дубліруе каго-, што-н.

   • Завод-д.
   • Артыст-д.
   • Д. касманаўта.

2. У спорце: другі састаў каманды, які з’яўляецца рэзервам для асноўнага саставу.

   • Дублёры перамаглі з лікам 1:0.

|| ж. дублёрка, ✂.

|| прым. дублёрскі, ✂.

дублікат, ✂, м.

Другі экзэмпляр дакумента, які мае аднолькавую сілу з арыгіналам.

• Д. атэстата.

|| прым. дублікатны, ✂.

дубліраваць, ✂; незак.

1. Рабіць што-н. падобнае паралельна з другім.

   • Д. работу.
   • Д. касманаўта.

2. Замяняць моўную частку гукавога кінафільма перакладам на іншую мову.

   • Д. фільм.

|| зак. прадубліраваць, ✂.

|| наз. дубліраванне, ✂ і дубляж, ✂.