Verbum

дупель, ✂, м.

Балотная птушка сямейства сяўцовых з доўгай тонкай дзюбай.

|| прым. дупяліны, ✂.

дуплаваты, ✂.

З вялікім дуплом або некалькімі дупламі.

• Дуплаватае дрэва.

|| наз. дуплаватасць, ✂.

дуплет, ✂, м. (спец.).

У більярднай гульні: удар, калі шар трапляе ў лузу, адскочыўшы ад борта пад ударам другога шара.

|| прым. дуплетны, ✂.

дупло, ✂, н.

1. Пустата ў ствале дрэва на месцы выгніўшай драўніны.

   • Вавёрка жыве ў дупле.

2. Адтуліна, дзірачка ў зубе.

дуплянка, ✂, ж.

Невялікая кадушка, выдзеўбаная з дрэва, якая выкарыстоўваецца ў хатніх умовах як пасудзіна для мукі і інш.

|| прым. дупляначны, ✂ і дуплянкавы, ✂.