Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмноруыэюя
абвгджзклмнпрстчш

губка​1, ✂, ж.

  1. Мнагаклетачная беспазваночная марская жывёліна тыпу прасцейшых.

  2. Мяккі, наздраваты касцяк гэтай жывёліны, які добра ўбірае вільгаць і служыць для мыцця, а таксама падобны выраб з гумы і іншых матэрыялаў.

|| прым. губкавы, ✂.

губка​2, ✂, ж.

Мера нітак, прыгатаваных на аснову для ткання палатна.

  • Выткала сем губак палатна.

губкаваты, ✂.

Порысты, сітаваты.

  • Губкаватая рызіна.

губляцца, ✂; незак.

  1. Прападаць, знікаць.

    • Дробныя рэчы часта губляюцца.

  2. Рабіцца непрыметным, нябачным.

    • Сцежка гублялася ў бярэзніку.

  3. перан. Траціць самавалоданне, хвалявацца.

    • Ён не губляўся ні пры якіх абставінах.

|| зак. згубіцца, ✂.

губляць, ✂; незак.

  1. Пазбаўляцца чаго-н., пакідаючы невядома дзе па няўважлівасці.

    • Г. пальчаткі.

  2. перан. Перастаць мець што-н., валодаць чым-н.

    • Г. надзею.
    • Г. слых.

  3. Марна траціць што-н.

    • Дарэмна г. час.

  4. Збівацца з чаго-н., не заўважаць чаго-н.

    • Г. сцежку.

|| зак. згубіць, ✂.

  • Лепей з разумным з., чым з дурным знайсці (прыказка).

губчаты, ✂.

Тое, што і губкаваты.