Verbum

кайданы, ✂.

У дарэвалюцыйнай Расіі і многіх іншых краінах: злучаныя ланцугом жалезныя кольцы, якія надзяваюцца на рукі і ногі тым, хто абвінавачваецца ў цяжкіх злачынствах.

• Закаваць у к.

|| прым. кайданавы, ✂ і кайданны, ✂.

кайло, ✂, н.

Кірка ў гарнякоў.

|| прым. кайловы, ✂.

кайназойскі, ✂:

• Кайназойская эра (спец.) — эра геалагічнай гісторыі Зямлі, што суадносіцца з існаваннем самай маладой групы адкладаў парод.

кайнэ, нескл., н. (спец.).

Функцыянальны тып мовы, што выкарыстоўваецца ў якасці асноўнага сродку паўсядзённых зносін з шырокім дыяпазонам камунікатыўных сфер ва ўмовах рэгулярных сацыяльных кантактаў паміж носьбітамі розных дыялектаў або моў.

кайстра, ✂, ж.

Торба, клунак.

какава, нескл., ж.

1. Трапічнае дрэва, абястлушчаныя зярняты якога ідуць на прыгатаванне шакаладу.

2. Парашок з зярнят гэтага дрэва, ужываецца для прыгатавання напітку, а таксама сам напітак.

|| прым. какававы, ✂.

какаду, нескл., м.

Род папугаяў з доўгім чубам і моцнай дзюбай.

какаін, ✂, м.

Атрутнае рэчыва, якое здабываецца з лісця трапічнай расліны і выкарыстоўваецца як абязбольваючы або наркатычны сродак.

|| прым. какаінавы, ✂.

какаінізм, ✂, м.

Хваравітая цяга да какаіну як наркатычнага сродку.

какаініст, ✂, м.

Хворы на какаінізм.

|| ж. какаіністка, ✂.

|| прым. какаінісцкі, ✂.