Verbum

бу́ркі, ✂, ж.

Абутак з фетру, сукна або з тонкага лямцу, які носіцца з галёшамі ці на скураной падэшве без іх.

|| прым. бурачны, ✂.

бурла́к, ✂, м.

Даўней: рабочы ў арцелі, якая цягнула паўз бераг супраць цячэння судны.

|| прым. бурлацкі, ✂.

• Бурлацкая арцель.

бурла́чыць, ✂; незак.

Працаваць бурлаком.

• Б. на Волзе.

бурлі́вы, ✂.

Бурны, шумлівы.

• Бурлівыя хвалі.

|| наз. бурлівасць, ✂.

бурлі́ць, ✂; незак.

1. Бурна цячы, клекатаць.

   • Мора бурліць.

2. перан. Праяўляцца з вялікай сілай (пра падзеі, пачуцці і пад.); шумець.

   • Кроў бурліць, на месцы не сядзіцца.
   • Злосць бурліць.

бурмі́стр, ✂, м.

За прыгонам: кіраўнік памешчыцкага маёнтка або стараста, прызначаны памешчыкам з сялян.

|| прым. бурмістрскі, ✂.

бурно́с, ✂, м.

Даўней: даўгаполая з шырокімі рукавамі сялянская вопратка з саматканага сукна.

|| прым. бурноскі, ✂.

бу́рны, ✂.

1. Неспакойны, з бурамі.

   • Б. акіян.

2. Парыўны, рэзкі, імклівы.

   • Бурныя рэкі.
   • Б. рост заводаў.

3. перан. Нястрымны, палкі, гарачы.

   • Бурнае захапленне.

|| наз. бурнасць, ✂.

бу́рса, ✂, ж.

Назва духоўных вучылішчаў з інтэрнатамі ў 18 ст. і першай палове 19 ст.

бурса́к, ✂, м.

Навучэнец бурсы.

|| прым. бурсацкі, ✂.

• Бурсацкае жыццё.