Verbum

раўналежны, ✂.

1. Які ва ўсіх сваіх пунктах аднолькава аддалены ад іншага; паралельны.

   • Раўналежныя лініі.

2. Які супадае з іншым; аднолькавы.

   • Раўналежныя з’явы.

|| наз. раўналежнасць, ✂.

раўнамерны, ✂.

Аднолькавы, пастаянны ў якіх-н. адносінах на ўсім працягу, ва ўсіх сваіх частках.

• Р. стук сэрца.
• Раўнамерная хада.

|| наз. раўнамернасць, ✂.

раўнаплечы, ✂, (спец.).

Які мае роўныя плечы (у 4 знач.).

• Р. рычаг.

раўнапраўе, ✂, н.

Раўнапраўнае становішча, роўнасць у правах.

• Р. грамадзян.

раўнапраўны, ✂.

Які мае аднолькавыя з кім-н. правы.

• Р. грамадзянін.

|| наз. раўнапраўнасць, ✂.

раўнасільны, ✂.

Аднолькавы з кім-, чым-н. па сіле, магутнасці.

• Раўнасільныя барцы.
• Раўнасільныя арміі.

|| наз. раўнасільнасць, ✂.

раўнацін, ✂, м.

Лекавы сродак для рэгуляцыі крывянога ціску.

раўнацэнны, ✂.

Аднолькавы па цане, значэнню якасці.

• Раўнацэнныя рэчы.
• Раўнацэнныя работнікі.

|| наз. раўнацэннасць, ✂.

раўначленны, ✂.

У матэматыцы: які мае аднолькавыя члены.

раўнівец, ✂, м.

Раўнівы чалавек.

|| ж. раўнівіца, ✂.