Verbum

літаратура, ✂, ж.

1. Творы пісьменнасці, якія маюць грамадскае і пазнавальнае значэнне.

   • Навуковая л.
   • Мемуарная л.
   • Мастацкая л.

2. Сукупнасць мастацкіх твораў (паэзія, проза, драма).

   • Тэорыя літаратуры.
   • Беларуская л.

3. Сукупнасць твораў якой-н. галіны ведаў, па якому-н. спецыяльнаму пытанню.

   • Палітычная л.
   • Тэхнічная л.

|| прым. літаратурны, ✂.

• Літаратурныя помнікі.
• Літаратурная праца.
• Літаратурныя колы.

літаратуразнавец, ✂, м.

Спецыяліст у галіне літаратуразнаўства.

літаратуразнаўства, ✂, н.

Навука аб мастацкай літаратуры.

|| прым. літаратуразнаўчы, ✂.

літаратурны, ✂.

1. гл. літаратура.

2. Які адпавядае нормам літаратурнай мовы.

   • Л. стыль.

◊

• Літаратурная мова — апрацаваная форма агульнанароднай мовы, якая валодае пісьмова замацаванымі нормамі.

|| наз. літаратурнасць, ✂.

літаратуршчына, ✂, ж. (разм. неадабр.).

У літаратуры (у 2 знач.): дрэнны мастацкі густ, які выяўляецца ў вычварнасці стылю, шаблоннасці вобразаў, адсутнасці прастаты і мастацкай праўды.

літасцівы, ✂.

Схільны да літасці; спагадлівы.

• Літасцівае сэрца.

|| наз. літасцівасць, ✂.

літасць, ✂, ж.

Добрыя, велікадушныя адносіны; міласць.

Без літасці —

1. жорстка, строга;
2. неміласэрна, не шкадуючы.

літаўры, ✂, ж.

Ударны музычны інструмент у выглядзе двух паўшар’яў, абцягнутых скурай.

• Біць у л. (таксама перан. святкаваць перамогу).

літаўрыст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на літаўрах.

літограф, ✂, м.

Спецыяліст у галіне літаграфіі.