Verbum

заму́жняя, ж.

Якая знаходзіцца ў шлюбе, замужам.

З. жанчына.

замурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак., каго-што.

Пасадзіць каго-н., схаваць што-н. у чым-н., наглуха заклаўшы муроўкай.

З. золата ў сцяне.

|| незак. замуро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

заму́рзаны, -ая, -ае (разм.).

Брудны, неахайны.

З. твар.

заму́рзацца гл. мурзацца.

заму́рзаць гл. мурзаць.

замухры́шка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -шцы, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -шак (разм., пагард.).

Пра неахайнага, непрыгляднага чалавека.

замуці́цца гл. муціцца.

замуці́ць гл. муціць.

заму́чыцца гл. мучыцца.

заму́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., каго (што).

1. гл. мучыць.

2. Мучэннямі закатаваць, давесці да смерці.

З. у засценку.

|| незак. заму́чваць, -аю, -аеш, -ае.