Verbum

замо́твацца гл. заматацца.

замо́тваць, -аю, -аеш, -ае; незак., што.

Тое, што і матаць (у 1 знач.).

замо́ўкнуць, -ну, -неш, -не; замо́ўк, -кла; -ні; зак.

Перастаць гаварыць (або перапісвацца) з кім-н.; заціхнуць.

Гаварыў-гаварыў і раптам замоўк.

Кулямёт замоўк.

|| незак. замаўка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

замо́ўчванне гл. замаўчаць².

замо́ўчваць гл. замаўчаць².

замо́чванне гл. мачыць.

замо́чка гл. мачыць.

за́муж.

1. прысл. У выразах: пайсці (выйсці, зайсці) замуж за каго — стаць чыёй-н. жонкай; выдаць (аддаць) замуж за каго — садзейнічаць уступленню ў шлюб жанчыны; браць (узяць) замуж — жаніцца (ажаніцца) з кім-н.

2. у знач. наз. за́муж, -а, м. Замужжа, шлюб (разм.).

Няўдалы з. быў у яе.

за́мужам, прысл.

У шлюбе, у стане замужняй (пра жанчыну).

З. ёй жывецца добра.

заму́жжа, -а, н.

Уступленне жанчыны ў шлюб, знаходжанне ў шлюбе.

Шчаслівае з.