Verbum

прыстро́іцца¹, -о́юся, -о́ішся, -о́іцца; зак.

1. Далучыцца да строю (у 1 знач.).

П. ў хвост калоны.

2. Прымасціцца, размясціцца дзе-н.

П. на канапе.

|| незак. прыстро́йвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

прыстро́іцца², -о́юся, -о́ішся, -о́іцца; зак. (разм.).

Апрануцца па-святочнаму, прыбрацца.

|| незак. прыстро́йвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

прыстро́іць¹, -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены; зак., каго-што.

1. Паставіць у строй (у 1 знач.), у дадатак да ўжо пастроеных.

П. другую роту да першай.

2. Уладкаваць на работу, інш. месца (разм.).

|| незак. прыстро́йваць, -аю, -аеш, -ае.

прыстро́іць², -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены; зак., каго-што (разм.).

Апрануць па-святочнаму, прыбраць.

|| незак. прыстро́йваць, -аю, -аеш, -ае.

прыстру́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -ру́нь; -нены; зак., каго-што (разм.).

Уздзейнічаць на каго-н. строгімі мерамі, зрабіць каму-н. вымову.

П. распусніка.

|| незак. прыстру́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

прыстрэ́лачны гл. прыстраляць.

прыстрэ́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго (што).

Забіць або дабіць выстралам.

П. ваўка. П. хворага сабаку.

|| незак. прыстрэ́льваць, -аю, -аеш, -ае.

прыстрэ́лка гл. прыстраляцца, прыстраляць.

прыстрэ́льваць гл. прыстраляць.

прыстрэ́льны гл. прыстраляць.