прысво́іць, -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены;
1. каго-што. Завалодаць, самавольна ўзяць у сваю ўласнасць, выдаць за сваё.
2. што і каму-чаму. Даць (якое
||
||
прысво́іць, -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены;
1. каго-што. Завалодаць, самавольна ўзяць у сваю ўласнасць, выдаць за сваё.
2. што і каму-чаму. Даць (якое
||
||
пры́святак, -тка,
1. Невялікае свята.
2. Перадсвяточны дзень.
прысвяці́ць, -вячу́, -ве́ціш, -ве́ціць; -ве́чаны;
1. Прызначыць, аддаць.
2. Зрабіць, стварыць што
||
||
прысвячэ́нне, -я,
1.
2.
прысе́ст, -у,
У выразе: за адзін прысест (
прысе́сці, -ся́ду, -ся́дзеш, -ся́дзе; -ся́дзь;
1. Сагнуўшы калені, апусціцца.
2. Сесці (на нядоўгі час).
||
прыскака́ць, -скачу́, -ска́чаш, -ска́ча; -скачы́;
Наблізіцца скачкамі або прыехаць наўскач.
прыскры́нак, -нка,
Скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў.
||
прысла́ць, прышлю́, прышле́ш, прышле́; прышлём, прышляце́, прышлю́ць; прышлі́; прысла́ны;
1. каго-што. Даставіць праз каго
2. каго (што). Накіраваць куды
||
||
прысло́ўе¹, -я,
У граматыцы: нязменная часціна мовы, якая абазначае прымету дзеяння, стану або якасці,
||