про́баваць гл. прабаваць.
про́бка, -і, ДМ -бцы, мн. -і, -бак, ж.
1. Электрычны засцерагальнік.
Пробкі перагарэлі.
2. перан. Вялікая колькасць каго-, чаго-н., якая перашкаджае нармальнаму руху (разм.).
П. на чыгуначным пераездзе.
про́бліск, -у, мн. -і, -аў, м.
1. Бляск або святло, якое раптоўна паявілася дзе-н.
Пробліскі маланкі.
2. перан., чаго. Слабае праяўленне чаго-н.
П. надзеі.
П. свядомасці.
про́бны¹, -ая, -ае.
1. Узяты на пробу¹, прызначаны для ўзяцця пробы¹.
Пробныя духі.
П. камень (перан.: пра ўчынак, выпадак, па якім робяць вывад аб трываласці, каштоўнасці, сіле чаго-н.). П. шар (перан., уст.: пра дзеянне, пры дапамозе якога імкнуцца высветліць што-н.).
2. Які робіцца для выпрабавання, праверкі.
П. рэйс.
про́вад, -у, М -дзе, мн. правады́, -о́ў, м.
Металічны дрот для перадачы электрычнага току.
Тэлефонны п.
Старшыня на провадзе (тэлефонны апарат злучаны са старшынёй; разм.).
|| прым. правадны́, -а́я, -о́е (спец.).
Правадная сувязь (якая ажыццяўляецца па правадах у адрозненне ад радыёсувязі).
про́даж, -у, м.
1. гл. прадаць.
2. Гандаль, тавараабарот.
Быць у продажы.
Выпусціць у п.
|| прым. прада́жны, -ая, -ае.
про́дак, -дка, мн. -дкі, -дкаў, м.
Старажытны папярэднік па родзе, а таксама суайчыннік з папярэдніх пакаленняў.
Шанаваць памяць сваіх продкаў.
про́жаўць, -і, ж. (разм.).
Прымесь жоўтага, жаўцізны.
Збажына, ледзь кранутая прожаўцю.
про́жылак, -лка, мн. -лкі, -лкаў, м.
Тонкая каляровая палоска, прамежкавы слой у камені, дрэве, а таксама жылка, якая свіціцца праз скуру.
Белы кварц з жоўтымі прожылкамі.
Рука з сінімі прожылкамі.
Прожылкі на лістах, кветках.