Verbum

пра́ўлены, -ая, -ае.

1. Які быў у рамонце.

Праўленыя боты.

2. З папраўкамі, выпраўлены.

П. экзэмпляр рукапісу.

пра́ўнук, -а, мн. -і, -аў, м.

Сын унука ці ўнучкі.

пра́ўнучка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Дачка ўнука ці ўнучкі.

праф...

Скарачэнне, якое ўжыв. ў складаных словах у знач.:

1) прафесійны, напр.: прафгігіена, прафнепрыгоднасць;

2) прафсаюзны, напр.: прафактыў, прафбілет, прафбюро, прафрух.

прафа́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Зусім недасведчаны чалавек у якой-н. галіне.

У нотах ён поўны п.

прафана́цыя, -і, ж. (кніжн.).

Скажэнне чаго-н. невуцкім, зняважлівым абыходжаннем, адносінамі; апашленне.

П. навукі.

прафа́рг, -а, мн. -і, -аў, м.

Скарачэнне: прафсаюзны арганізатар — кіраўнік групы ўнутры пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі.

|| прым. прафа́ргаўскі, -ая, -ае (разм.).

прафастрыгава́ць гл. фастрыгаваць.

прафе́сар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Вышэйшае вучонае званне выкладчыка вышэйшых навучальных устаноў і супрацоўніка навуковых і лячэбных устаноў, які кіруе навукова-даследчай і лячэбнай работай; таксама асоба, якая мае гэта званне.

|| прым. прафе́сарскі, -ая, -ае.

прафе́сарская, -ай, мн. -ія, -іх, ж.

Пакой для прафесараў і выкладчыкаў у вышэйшай навучальнай установе.