прасла́віць, -ла́ўлю, -ла́віш, -ла́віць; -ла́ўлены; зак., каго-што.
Зрабіць вядомым, славутым.
Гераічныя пералёты праславілі савецкіх лётчыкаў.
|| незак. праслаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. праслаўле́нне, -я, н.
праславу́ты, -ая, -ае (іран.).
Шырока вядомы, які нашумеў.
Праславутыя лятаючыя талеркі.
|| наз. праславу́тасць, -і, ж.
праслаі́ць, -лаю́, -ло́іш, -ло́іць; -ло́ены; зак., што чым.
Пракласці слаямі чаго-н.
П. пірожнае крэмам.
|| незак. прасло́йваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прасло́йванне, -я, н. і прасло́йка, -і, ДМ -йцы, ж.
|| прым. прасло́ечны, -ая, -ае.
прасле́давацель, -я, мн. -і, -яў, м.
Той, хто праследуе каго-н.
|| ж. прасле́давацельніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
прасле́даваць, -дую, -дуеш, -дуе; -дуй; зак.
1. каго (што). Гнацца за кім-н., каб дагнаць, знішчыць.
П. звера.
П. ворага.
2. каго-што. Учыняць ганенні, прыгнятаць.
П. перадавых дзеячаў культуры.
|| наз. прасле́даванне, -я, н.
праслізну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні; зак.
1. Прайсці непрыметна куды-н. (разм.).
П. у дзверы.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв). Слізгаючыся, прайсці, праскочыць праз што-н., паміж чым-н.
Некалькі зярнят праслізнула праз пальцы.
|| незак. праслі́згваць, -аю, -аеш, -ае.
прасло́йка, -і, ДМ -йцы, ж.
1. гл. праслаіць.
2. мн. -і, -ло́ек. Тонкі слой, палоска паміж слаямі чаго-н.
Праслойкі іншага колеру ў белым мармуры.
3. мн. -і, -ло́ек, перан. Грамадская група, частка грамадства, арганізацыі, якая вызначаецца якімі-н. асаблівасцямі.
Сацыяльная п.
праслужы́ць, -ужу́, -у́жыш, -у́жыць; зак.
Прабыць які-н. час служачы, у дзеянні, карыстанні.
П. пятнаццаць гадоў.
Боты праслужылі тры сезоны.
праслу́хаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.
1. гл. слухаць.
2. каго-што. Выслухаць ад пачатку да канца.
П. оперу. П. курс лекцый.
3. каго-што. Вызначыць на слых стан чаго-н. (спец.).
П. лёгкія.
4. што. Слухаючы, не ўспрыняць, не пачуць (разм.).
Баяцца, каб не п. галоўнае.
5. Выведаць па чутках, размовах.
П. аб прыездзе артыстаў.
6. каго-што. Правесці які-н. час слухаючы.
|| незак. праслу́хваць, -аю, -аеш, -ае (да 2—5 знач.); наз. праслу́хванне, -я, н. і праслухо́ўваць, -аю, -аеш, -ае (да 2—5 знач.); наз. праслухо́ўванне, -я, н.
праслязі́цца, -яжу́ся, -язі́шся, -язі́цца; -язі́мся, -езіце́ся, -язя́цца; зак.
Заплакаць ад прыліву пачуццяў.
П. пры развітанні.