прарызі́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., што.
Насыціць саставам з рызіны.
П. тканіну.
Прарызінены плашч.
|| незак. прарызі́ньваць, -аю, -аеш, -ае.
прары́ў, -ы́ву, мн. -ы́вы, -ы́ваў, м.
1. гл. прарвацца, прарваць.
2. Месца, дзе прарвана (у 2 і 3 знач.) або дзе прарвалася, прарваліся (у 2 і 4 знач.).
П. у плаціне. П. у лініі абароны праціўніка.
3. перан. Парушэнне ходу работы, якое вядзе да зрыву выканання заданння, плана.
П. у рабоце.
Выйсці з прарыву.
прарыўны́ гл. прарвацца, прарваць.
прары́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ы́ецца; зак.
Пракапацца (пераважна рылам).
Крот прарыўся на паверхню.
|| незак. прарыва́цца, -а́ецца.
прары́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ы́е; -ы́ты; зак., што.
Пракапаць (пераважна рылам).
Свіння прарыла дзірку пад варотамі.
|| незак. прарыва́ць, -а́е.
прарэагава́ць гл. рэагаваць.
прарэ́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што.
Зрабіць радзейшым, вырваўшы некаторыя расліны.
П. густыя ўсходы буракоў.
|| незак. прарэ́джваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прарэ́джванне, -я, н.
прарэ́з, -у, м.
1. гл. прарэзаць.
2. мн. -ы, -аў. Прарэзанае месца, адтуліна.
Завесіць шторай п. дзвярэй.
прарэ́зацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́жацца; зак.
1. З’явіцца на паверхні чаго-н., пачаць расці (пра зубы, рогі).
У цяляці прарэзаліся рогі.
2. Рэзка абазначыцца дзе-н.
На лбе прарэзаліся глыбокія маршчыны.
|| незак. прараза́цца, -а́ецца і прарэ́звацца, -аецца.