Verbum

прано́сіцца гл. пранесціся.

прано́сіць гл. пранесці.

прано́сны гл. пранесці.

прано́швацца гл. пранасіцца.

прано́шваць гл. пранасіць.

пранудзі́цца, -уджу́ся, -ўдзішся, -ўдзіцца; зак.

Правесці які-н. час нудзячыся.

Увесь вечар пранудзілася адна дома.

пранумарава́ць гл. нумараваць.

пра́нцы, -аў (разм.).

Тое, што і сіфіліс.

праны́ра, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -ы, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -ны́р (разм.).

Пранырлівы чалавек.

праны́рлівы, -ая, -ае (разм.).

Здольны ўсюды пранікаць, дзякуючы спрыту, хітрасці.

|| наз. праны́рлівасць, -і, ж.