Verbum

пракурату́ра, -ы, ж.

1. Дзяржаўны орган, які наглядае за выкананнем законаў і законнасці і прыцягвае да адказнасці тых, хто ўчыняе злачынствы.

2. зб. Работнікі пракурорскага нагляду.

пракуро́дымець, -ею, -ееш, -ее; зак.

Насыціцца куродымам, дымам.

Сцены пракуродымелі.

пракуро́дыміцца, -млюся, -мішся, -міцца; зак.

Тое, што і пракуродымець.

Хата пракуродымілася.

|| незак. пракуро́дымлівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

пракуро́дыміць, -млю, -міш, -міць; -млены; зак., каго-што.

Насыціць куродымам, дымам.

П. пакой.

|| незак. пракуро́дымліваць, -аю, -аеш, -ае.

пракуро́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Асоба, якая ажыццяўляе дзяржаўны нагляд за дакладным выкананнем законаў.

П. раёна.

2. Дзяржаўны абвінаваўца на судзе.

|| прым. пракуро́рскі, -ая, -ае.

П. нагляд.

пракуры́цца, -уру́ся, -ўрышся, -ўрыцца; зак. (разм.).

Насыціцца дымам ад курэння.

Лёгкія пракурыліся.

|| незак. праку́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

пракуры́ць, -уру́, -ўрыш, -ўрыць; -ўраны; зак., што.

1. Насыціць тытунёвым дымам.

П. хату.

2. Зрасходаваць на курэнне.

П. многа грошай.

3. Правесці які-н. час курачы.

Усю ноч пракурыў.

|| незак. праку́рваць, -аю, -аеш, -ае.

праку́с, -у, мн. -ы, -аў, м.

Рана ад укусу, пракушанае месца.

Глыбокі п.

пракуса́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каго-што.

Пракусіць у многіх месцах.

пракусі́ць, -ушу́, -ўсіш, -ўсіць; -ўшаны; зак., што.

Кусаючы, праткнуць наскрозь.

П. губу да крыві.

|| незак. праку́сваць, -аю, -аеш, -ае.