Verbum

пракіпе́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -пі́ць; зак.

1. Прабыць у стане кіпення які-н. час.

Вада пракіпела дваццаць мінут. 2, Добра пакіпець, даходзячы да гатоўнасці. Суп пракіпеў.

пракіпяці́ць, -ячу́, -яці́ш, -яці́ць; -яці́м, -еці́це́, -яця́ць; -ячо́ны; зак., што.

Даць добра пракіпець.

П. булён.

пракі́слы, -ая, -ае.

Сапсаваны ў выніку браджэння або ўласцівы чаму-н. сапсаванаму.

Пракіслае піва.

пракі́снуць гл. кіснуць.

праклада́нне і пракла́дванне гл. пракласці і пралажыць.

праклада́ць і пракла́дваць гл. пракласці і пралажыць.

пракла́дка, -і, ДМ -дцы, ж.

1. гл. пракласці, пралажыць.

2. мн. -і, -дак. Прадмет, пракладзены паміж чым-н.

Кардонная п.

|| прым. пракла́дачны, -ая, -ае.

пракладны́, -а́я, -о́е.

Які з’яўляецца пракладкай, укладзены паміж чым-н.

Пракладная вата.

пракламава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны; зак. і незак., што (кніжн.).

Урачыста аб’явіць (аб’яўляць), абвясціць (абвяшчаць).

|| наз. пракламава́нне, -я, н.

праклама́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

Агітацыйны лісток палітычнага зместу.

|| прым. пракламацы́йны, -ая, -ае.